Ten hele gedwaald

In plaatjes by Karina Meerman

Werd ik toch bijna bekeerd in het Westerpark! Ik liep met koptelefoon op (Fool’s Quest, Robin Hobb) maar een jonge man (jasje, dasje) hield me toch staande. Hij was op de racefiets en hield in zijn rechterhand een wit boekje met Holy Bible op de omslag. Of ik Jezus Christus al in mijn hart gesloten had. “Hij en ik zijn oude vrienden,” zei ik. Hij keek ongelovig¬†en zei niks. Ik probeerde hem gerust te stellen met een “echt waar!” en liep door. Twintig stappen later zag ik dit:

In Westerpark valt men van de ene godheid in de andere. Maar zoals ik altijd zeg: Beter ten hele gedwaald, dan ten halve bekeerd.