Stappen sparen met #fitbit

In gadgets, gemopper by Karina Meerman

(Deze column werd geschreven voor Puur Gezond).  Zitten is het nieuwe roken. Dus nadat ik met het oude roken was gestopt, kon ik mij nog steeds schuldig voelen over mijn beroep dat ik zittend uitvoer vanuit huis. Terwijl mijn brein dagelijks marathons rent, droegen mijn benen me vooral naar koffiezetapparaat en koelkast. Dat moest anders. Ik overwoog weer een hond te nemen, maar daar was de psyche nog niet aan toe. “Neem een stappenteller,” zei Koko de kanjer. “En neem er een met een slim bijpassend appje. Dat vind jij leuk, als nerd.”

Fitbit Charge HR
Vriendin Koko heeft zich in twee jaar getransformeerd van kantoortijger tot kickbokser. Ik heb groot vertrouwen in haar kennis van alles wat sport is. En dus gaf ik nog geen jaarabonnement Basic Fit uit aan een echte ‘wearable’. De FitBit Charge HR is een zwarte armband met een schermpje. Hij meet armbewegingen en afstand, houdt mijn hartslag bij en vertelt me hoeveel calorieën ik heb verbrand. Ik heb hem ingesteld op 10.000 stappen per dag. Dat is een kilometer of vijf, zes en ik moet dat van mezelf vijf keer per week doen.

Beloningen
Bij de 10.000 gaat de FitBit feestelijk trillen en ik zet die dag een vinkje op een papieren schema. Eens per week krijg ik een overzicht gemaild van geleverde prestaties en bij mijlpalen ontvang ik badges. Zoals de pinguïnbadge, na mijn eerste 112 kilometer: de lengte van de mars van de koningspinguïns. Ik word daar blij van. Het voelt als waardering voor mijn inzet. Vroeger deed ik het al voor een plaatje van de juf.

Lullige reacties
Waar ik nog blijer van word, is dat na een maand mijn gemiddelde hartslag is gedaald. Daarbij worden mijn kuiten fraaier. Mensen reageren over het algemeen vrij lullig op de stappenteller. Ze beginnen over inaccurate metingen en alternatieven voor calorieverbranding. Ze vinden dat ik moet hardlopen in plaats van wandelen en/of dat ik moet stoppen met koolhydraten eten. Ik begrijp dat niet. Ik zou mij aanmoedigen, zoals Koko en FitBit dat doen. Op mijn laatste overzicht stond dat ik vorige week 64 kilometer heb gewandeld. Dat is de Afsluitdijk over en weer terug. Fuck you met je koolhydraten, denk ik dan. Ik wandel voor de endorfine.