De sorry-stoplap

In gemopper by Karina Meerman

Pardon, mag ik er even langs, het spijt me, excuseer, neem mij niet kwalijk, mijn verontschuldigingen, vergeef me. SORRY. Sorry sorry sorry. Iedereen zegt overal sorry en niemand meent het als spijtbetuiging. Zelden was een woord zo effectief gestolen uit de Nederlandse taal om op grote schaal te worden misbruikt voor zijn tegenovergestelde betekenis. Sorry is de stoplap voor alle reacties waarvoor mensen eigenlijk geen woorden hebben. En met drastische vermagering van de gemiddelde Nederlandse woordenschat inmiddels net zo veelzijdig gebruikt als het f-woord van de Britten (maar nooit zo grappig). Opvallend is dat mensen sorry zeggen voor dingen waar ze geen schuld aan hebben of waar ze niet aan kunnen doen. Sorry dat ik besta. Sorry dat we dicht zijn. Sorry, ons filiaal wordt opgeheven. Sorry, alleen PIN. Joh, als het je spijt, doe er dan wat aan of verontschuldig je niet.

Ik hoor sorry nog maar zelden als oprechte verontschuldiging, maar wel als vervanger voor krijg de kolere, rot op, bemoei je met je eigen zaken en zak lekker tot aan je enkels in de stoeptegels. Een beetje als ‘de fijne dag‘ die ons door volkomen onbekenden wordt verwenst. “Ja sorry hoor, maar nog een fijne dag he?” Dat je in de weg staat en met een ‘sorry’ aan de kant wordt geduwd. Of nee, dat je aan de kant wordt geduwd en dan een schim van iemand ‘sorry’ hoort mompelen. Taal leeft, zegt men dan. Taal ontwikkelt zich. En soms spiet mie dat donders.

Volgende keer: “Genieten”.